MOTİVE OLMAK
Turgay GEZİCİ tarafından yazıldı.
Hergün yenisi ile karşılaştığımız sorunları bir girdabın ortasında döne döne içeri çekilmeye benzetebiliriz. Önceleri küçük ve önemsiz gibi görünen sorunlar birdenbire ve üst üste o kadar çabuk gelir ki neye uğradığımızı şaşırırız. Önemli ve önemsiz diye sıralama yaptığımız işler dahi bu karmaşa içinde bizler için çekilmez olmaya yeter. O girdabın ortasında yardım beklemek yerine kendinizi çekip kurtaracak olan sizsiniz. Nasıl mı? Girdap hızını arttırarak sizi giderek içine çekeceğine, Siz suya düşen ağır bir taş gibi etrafınıza enerjinizi dalga dalga yayarak hakimiyetinizi hissettireceksiniz.
Devamını oku...

Hayatta yaptığımız en büyük yanlışlardan bir tanesi de ;

Öğrenip uygulamak yerine uygulayıp öğrenmeye çalışmamızdır. Elimizin altında her türlü bilgi olsa da bizler okuyup öğrenmeye üşenir eskiden gelen bilgilerimizin mantığında işi çözmeye çalışır eskilerin defalarca yaptığı hataları yine tekrar edip zaman kaybederiz. Bunun adına tecrübe diyerek kendimizi kandırdığımız da çok açık.

Tecrübe etmek yaptığımız işe hakimiyetimizi arttırmak olmalıyken bizim yaptığımız ise tescilli hataları onaylamaktan ibaret oluyor. Hangi alanda olursa olsun kendi tecrübelerimizi eğitimin ardından gerçekleştirmeli ve farkındalığımızı o konuda yeni gelişmeler kaydederek ortaya çıkarmalıyız.

Deneme-yanılma yöntemiyle elbette şimdiye kadar birçok sorunu kendimizce halletmiş olabiliriz ancak bir işin temeline hakim olmak bundan sonra gelebilecek benzer konularda daha kalıcı ve akılcı mantık yürütebilmemizi sağlar.

Şahsen ben tez canlı birisiyimdir. Oturup okumak yerine kurcalayarak öğrenmeyi deneyenlerdenim. Bir konu hakkında fikir sahibi olmak yerine ucundan öğrenmeyi de kurcalamak sayesinde edinenlerdenim. Halbuki kendimi disipline etsem bu konuda söz sahibi olacak kadar kendimi geliştirebileceğim.

Etrafımızda gördüğümüz her konuda ahkam kesen arkadaşlarınızı iyi inceleyin. Okuyup öğrenip mi sizlere akıl veriyorlar yoksa kurcalama tarzı deneyimlerine göre mi? Her şeyin bir çözümü vardır sözünü hatırlatalım kendimize. Bu yüzden öğrenmek ve sonrasında uygulamak kalıcı olandır. Zaten öğrenirken uygularsınız ama uygularken öğrenebileceğimiz sınırlı bir alana mahkum ettiğimiz kendimizdir. Son olarak yineliyorum değerli zamanımızı aynı hataları tecrübe ederek mahvetmeyelim.

Hikayemiz Anadolu'nun tenha bir kasabasında başlıyor. Ömer, 12 yaşında gözü pek bir delikanlı. Çalışmayı seven ve ailesine katkıda bulunmak için okumayı feda etmiş birisi. Her gece yatmadan önce okula gideceği günü iple çekiyor bunun için dualar ediyordu.

Çalıştığı yer küçük bir imalathaneydi. Burada getir- götür işlerine bakıyor gününün çoğu zamanını boş geçiriyordu. İş yerine bir kaç kez kitap götürmüş ama patronu tarafından azarlandığı için bundan da vazgeçmek zorunda kalmıştı. Yine de gizli gizli okuma merakını gidermek için bulduğu gazeteleri ya da dergilere göz atıyordu. Çalıştığı iş yerindeki yaşça büyük abilerinin muhabbeti ona faydasız ve laf kalabalığı gibi geldiğinden genellikle karşı dükkandaki yaşıtının yanına gidiyor onunla gelecekteki hayalleri üzerine konuşuyordu.

Kendisinin gelecekte büyük bir adam olacağını ve herkese parmak ısırtacağından bahsediyordu. Arkadaşı da onu can kulağı ile dinliyor fakat pek ihtimal vermiyordu. Çünkü bir Ömer'e bakıyor bir de çalıştığı işe bakıyor bu ikisinden nasıl büyük bir adam çıkacağına akıl erdiremiyordu.

Günlerden bir gün Ömer iş yerine dönerken gözüne parlak bir cisim ilişti. Yaklaştıkça kıymetli bir şeye benzediğini düşündü ve eğilip onu aldı. Cisme dokunmasıyla beraber neye uğradığını şaşırdı çünkü hissettikleri kendi geleceğine dair görüntülerdi. Ve hiç de tahmin ettiği gibi bir gelecek beklemiyordu kendisini. Olanlara inanamamıştı. Nasıl oluyor da alalade bir taş parçası ona geleceği gösterebiliyordu.

Fakat buna rağmen merakını yenemedi ve taşa sımsıkı sarılarak geleceğini seyretmeye başladı. Çalıştığı iş yerinde ömrünü çürüttüğünü, neler yapabileceğini sağa sola ballandıra ballandıra anlattığı halde bunun için hiç bir şey yapmadan dik başlılıkla en güzel gençlik yıllarını tükettiğini gördü ve buna çok üzüldü. Nasıl olur da ben bu kadar dikkatsiz ve hoyrat yaşarım diye kendine kızdı.

Bir yandan gördüklerine inanmak istemiyor bir yandan da hayatında bu denli kıymetli bir taşı kaybetmek istemiyordu. Peki o halde ne yapacaktı? Taş'ın gösterdikleri doğru ise bir an evvel kendisine bir yol çizerek geleceğini değiştirmesi gerekiyordu. Ya da bu taş onu kandırıyorsa yok yere üzülmesine neden olacaktı. Kendisi için en doğru olanı yapması gerektiğine karar verdi ve ....

Yazan : Turgay GEZİCİ