Düşünce tarlamıza tohumlar ekiyor ve bunları nadasa bırakıyoruz. En iyi gübreyi seçiyor, en uygun zamanda hasat almayı hedefliyoruz. Hatta verimi artsın diye yıllarca dokunmuyoruz tarlamıza, gözümüze çarpan yabani otları temizlemeyi de ihmal etmiyoruz ama kökünden kazımadığımız sürece onları hep farklı noktalarda daha da çoğaldıklarını görüyoruz. Bazen bunları temizlemekten bıkıp işi oluruna bırakıyoruz nasılsa herkesin tarlası böyle değil mi diye kendimizi avutuyoruz.

Başlangıçta tarlamızın uçsuz bucaksız olması bizi memnun etse de, erozyona uğramış, çoraklaşmaya başlamış bir tarlanın görünümü artık bizi endişelendirmeye başlar. Aslında diğer tarlalar da aynı şekildedir ve sahipleri hiçbirşey yapmamaktadır. Bu bakımdan kendimizi rahat hisseder nasılsa birisi çözüm bulur ve bizde ondan yararlanırız diye düşünürüz. Çözüm namına hiçbir gelişme olmayan günler günleri izler ve tarlamızın bu hali bile bize hoş gözükmeye başlar. Yağmurlarda balçık denizine dönüşen, sıcak güneşin altında çatlayan damarları ile hiçbirşey vaad etmeyen bir tarla. Çamurdan olsun ama bizim olsun mantığıyla geçirilen bir ömre bedel zihin tarlaları.

Eğer karşınızdaki kişinin tanımlamasını bu anlamda yaptıysanız , verdiğiniz sorumluluklarda yada bu kişiden beklentilerinizde az çok hayal kırıklığı yaşayacağınızı gözünüze kestirirsiniz. Bu durumdan etkilenmemek ve işinize olan konsantrasyonu bozmamak için sakinliğinizi korumanız ve tepkisiz kalmanız en doğru yöntemdir. Her duruma karşı bir cevabı olan siz değil karşınızdaki kişidir. Gereksiz ağız dalaşları yada mantıklı tavsiyeler bile ukalaca karşılanabileceğinden kendi içinizdeki sükuneti korumak en doğru olandır.