Yaptığımız onca yanlışa rağmen hatalarımızdan inatla ders almayışımız insanoğluna has bir davranıştır. Bazen yaşadığımız durumların lehimize sonuçlanacağını düşünürek geçmişteki hatalarımızı tekrar tekrar yaşarız. Sonuçta “böyle olacağını biliyordum” diye kendimizi avutsak da burada pişman olmak yerine burnumuzun dikine gitmeyi seçmiş olmak egomuzu tatmin etmekten başka bir şey değildir. Peki pişmanlıklarımızla yaşamak zorunda mı kalmalıyız yoksa bunları kabullenip yolumuza devam mı etmeliyiz?
 

Zengin olma hayallerini hangimiz kurmaz ki? Yıllarca çalışır çabalarız. Borçlarımızı ödeme telaşı bir yana dursun kendimizi tutamayarak buna yenilerini de eklemek zorunda kalırız. Kendimizi yenilemek için sürekli alışveriş yapmak zorundaymışız gibi gelir ve çoğu zaman pazarlama taktiklerine inanarak ihtiyacımızdan fazlasını almaya devam ederiz. Harcamalarımız kadar kazanmaya programlı olduğumuz içinde , ihtiyacımızdan fazla bir para elimize hiç geçmez. İstediğimiz para elimize geçse, hayalini kurduğumuz o kadar çok şey vardır ki , hayallerimizin de hayal olacağını bilmeden yaşarız…

Doğduğumuz, büyüdüğümüz topraklardan çok uzaklara göç ettik hayatın acımasızlığında kendimize yer bulabilmek için. Bir yanımız hep geride kalan anılarımızı ve güzel günlerimizi hatırladı. Öbür yanımız ise bu yeni düzene alışmaya çabaladı. Eğer bu yeni düzene alışırsak da kendi benliğimizden çok şey kaybedeceğimizi düşündük, bazen bu yeni düzene karşı çıkıp eskiye dair ne varsa içselimizde yaşamaya devam ettik. İnançlarımız yeni düzene karşı çıkmak istedikçe kendimizi onun ellerine bıraktık.

Mesleğimizde çeşitli zorluklar ve sıkıntılarla karşılaşsak da bizim için önemi tartışılmaz bir yerdedir. Belirli bir yaştan sonra insanlar sadece meslekleri ile anılır ve hatırlanır. Mecbur kalınmadıkça farklı bir mesleğe geçiş yapabilmek elbetteki zordur. İş hayatımızda durmak bitmeyen bir tempo ile çalışıyoruz. Ne kadar yorulduğumuzu söyleyip sızlansak da işimizi, ( farkına varmasak da ) gerçekten hakkıyla yaptığımıza inanıyoruz. İşverenlerimizden, sorumlu olduğumuz kişilerden bir teşekkürü görmek için değil, kendimize verdiğimiz sözler doğrultusunda amaçlarımıza ulaşmak için işimize olan bağımızı güçlendiriyoruz.