Gözlerimizi açar açmaz müthiş bir kaosun içinde buluyoruz kendimizi. Hızlı adımlarla yanımızdan geçen yüzlerce insanın görüntüsü, her tarafta günlük hayatımızdan aşina olduğumuz iç gıcıklayıcı sesler ve içimizde kopup giden fırtınalı duygularımız. Gördüklerimiz, duyduklarımız ve hissettiklerimiz düşünce ve davranışlarımızı etkilerken çevremizdeki diğer insanlarla anlaşmak içinde aynı algılarımızı kullanıyoruz. Peki aynı toplumun bireyleri olarak hala en basit nedenlerden dolayı neden anlaşamıyoruz yada en ufak şeylerden dolayı neden tartışıyoruz?

Ortak dertlerimizden birisi de hoşumuza gitmeyen yönlerimizin, çevremizdeki insanlar tarafından öncelikle farkedilmesi ve hep bu yönde olaylar yaşamamızdır. Herhangi bir şeye karşı fobimiz varsa ve buna aşırı tepki gösteriyorsak , duyarsız insanlara şaka malzemesi olabilir ve hep bu yönümüzle hatırlanırız. Peki aslında biz nasıl birisi olduğumuzu, nelere karşı daha istekli ve yetenekli olduğumuzu vurgulayacak girişimlerde bulunsak, bu duyarsız insanları biraz olsun yıldıramaz mıyız? En azından bizlere daha çok saygı duyulmasını sağlayarak , bizlere destek olmasını sağlayamaz mıyız. Cevabınız Evet ise yazının devamını okumaya davetlimsiniz.