Mesleğimizde çeşitli zorluklar ve sıkıntılarla karşılaşsak da bizim için önemi tartışılmaz bir yerdedir. Belirli bir yaştan sonra insanlar sadece meslekleri ile anılır ve hatırlanır. Mecbur kalınmadıkça farklı bir mesleğe geçiş yapabilmek elbetteki zordur. İş hayatımızda durmak bitmeyen bir tempo ile çalışıyoruz. Ne kadar yorulduğumuzu söyleyip sızlansak da işimizi, ( farkına varmasak da ) gerçekten hakkıyla yaptığımıza inanıyoruz. İşverenlerimizden, sorumlu olduğumuz kişilerden bir teşekkürü görmek için değil, kendimize verdiğimiz sözler doğrultusunda amaçlarımıza ulaşmak için işimize olan bağımızı güçlendiriyoruz.

Bir nesil daha yetişiyor ve bunu birbirleri izliyor. Kendi çizgimizde seyrederken hayatı, yeni neslin hayatlarının şekillenmesinde rol alıyoruz. Onların minik dünyalarına misafir gibi uzaktan bakmak zorunda değiliz aslında. Onları anlamak, geleceğimizi onlara emanet edeceğimizi daha da farkederek, bugünden itibaren daha farklı bir yaklaşım sergileyebiliriz. Hayalgücü gibi bir zenginliğin önüne konan taşları birer birer yıkarak, bireysellikten çok özgürce kendilerini tanımaya ve ifade etmeye yönlendirebiliriz onları.