Hayatımızı sürdürme çabası içerisinde koşturup duruyoruz. Yeni bir doğum haberi aldığımızda yada üzücü bir ölüm haberi aldığımız zaman, sanki o an hayat duruyor ve hayatın neresinde olduğumuzu kıyas yaparak daha iyi anlıyoruz. Yaşanılan acı ve tatlı deneyimler bizleri içten içe etkiliyor. Hayata karşı sağlam durmak ve kendimizi boşvermemek için hayata daha sıkı sarılmayı istiyoruz. Meslek yaşantımız içerisinde de bize darbe vuran olaylar oluyor. Kişisel rekabetin üst düzeyde olduğu bu ortamlarda , işyerindeki huzursuzluklara rağmen işimize karşı tutkumuzu kaybetmemek için kendimizi zorluyoruz.

Adam Fawer'in "Empati" isimli kitabında şöyle bir söz vardı. " Neyi isteyeceğinizi isteyemezsiniz." Bizler her ne kadar kontrolün bizde olduğunu düşünmüş olsak da , aslında yönlendirmeler sonucunda isteklerimizi belirliyoruz. İsteklerimiz, devam eden hayatımıza paralel olarak sürekli bir değişim içerisinde devam ediyor. Her ulaşamadığımız istek , bizleri bazen demoralize ediyor yada yerini daha küçük bir isteğe bırakıyor.